All posts by Neda

Cursus in Wonderen CD “The Light Has Come” Crowdfunding

Toen de inspiratie kwam…
Enige tijd geleden voelde ik me sterk naar mijn piano toegetrokken. Bij de piano lag Een Cursus in Wonderen* open op een bladzijde van het werkboek en binnen een half uur had ik ineens een nummer geschreven met tekst enkel afkomstig van de Cursus. De volgende dag gebeurde precies hetzelfde en zo had ik ineens binnen twee weken 16 nummers, met teksten allemaal afkomstig van een Cursus in Wonderen.

Als liefde zingen kon…
De nummers zijn ontzettend helend, krachtig en meditatief. Ze zijn een geweldige ondersteuning voor mensen die Een Cursus in Wonderen bestuderen of onderwijzen, maar zeker ook voor mensen die daar nog nooit van gehoord hebben maar er gewoon van houden om geraakt te worden door mooie en ‘upliftende’ muziek. Ik heb een tijd lang niks met de nummers gedaan (behalve twee optredens bij lezingingen van Cursus in Wonderen docent David Hoffmeister en vertaler van de Cursus Willem Glaudemans). Nu voel ik echter sterk dat ik de nummers echt met de rest van de wereld moet delen. Er zit té veel licht in om het alleen voor mijzelf te houden

Word sponsor!
Je kunt mij helpen deze CD op te nemen door te doneren. In ruil voor jullie donaties kun je een tegenprestatie krijgen. Zo krijg je bij een donatie van 25 euro bijvoorbeeld een gesigneerd exemplaar van The Light Has Come ontvangen zodra deze is opgenomen.

Klik hier om te doneren!
Ik wil je alvast ontzettend erg bedanken. Moge mijn liedjes nog heel veel licht in de duisternis brengen!

*Een Cursus in Wonderen is een spirituele leerweg die je helpt om je innerlijke leraar te vinden. De wonderen die de Cursus onderwijst, zijn uitdrukkingen van liefde die gepaard gaan met veranderingen in waarneming, waardoor we de wereld door de ogen van liefde in plaats van angst zien.

Crowdfunding Course in Miracles CD ‘The Light Has Come’

Two years ago, I felt myself being pulled to my piano, where somehow the Course was lying open on one of the workbook lessons. I started playing and singing and all of the sudden, within 30 minutes or so, I had a complete and beautiful song with lyrics all coming from that workbook lesson. I didn’t quite know what happened, but the next day, the same thing happened, with a different workbook lesson. This continued for about two weeks, sometimes even twice a day, and before I knew it I had 16 songs, with lyrics all coming from a Course in Miracles. For a long time I didn’t really do anything with the songs (except for performing them by lectures from Course teachers David Hoffmeister and Willem Glaudemans), but I really feel the inspiration now to record them and share them with the rest of the world. The songs are so incredibly powerful and I always feel so much love after singing them.
I really feel that it is time to record and share this music, not only for course students, but for everybody who needs it.
The CD will be called “The Light Has Come”, similar to one of the songs that will be on de album as well.

Help me realizing this project by donating anything you can!
Click here to donate.

Much Love,

Neda

The Blind Audition

Daar zat ik dan, in Hilversum, studio 24, met kriebels in mijn buik te wachten totdat het mijn beurt was om de coaches te overtuigen die rode knop in te drukken en hun stoelen om te draaien. De zaal zat al vol en ik kon horen hoe de host van de avond het publiek opwarmde en met hen een zo hard mogelijk applaus oefende. Elke keer wanneer het publiek applaudisseerde voelde ik een vlaag van opwinding door mijn lijf gaan. Na enige tijd en een aantal goede tips van de host aan het publiek, (“Ga niet in je neus zitten peuteren, je zult net zien dat er op dat moment een close-up van je wordt gemaakt” en “Steek je hoofd bij die staanplaatsen niet te ver uit, want hier komt een camera loeihard langs rijden!”) werd het ineens doodstil en stapte de eerste kandidaat het podium op.

Via een groot scherm aan de zijkant van het podium kon ik samen met de zes andere kandidaten alles goed meekijken. We hadden warme rode dekentjes om ons heen en een visagiste liep constant rond om onze voorhoofden bij te poederen. “Wat is het podium toch klein!” dacht ik bij mezelf. “Op televisie lijkt alles veel groter…”
De kandidaat begon haar nummer. In spanning keken we mee. Ze had een grote bos krullen en een spetterende outfit aan. Het nummer eindigde, maar geen van de coaches had gedraaid. De tweede kandidaat, een jongen van eind twintig, was nu aan de beurt, maar ook hij eindigde zijn nummer zonder een van de coaches te hebben overtuigd om te draaien.

Ik voelde me rustig, iets wat de weken vooraf aan de auditie wel anders was geweest. Wekenlang liep ik met een knoop in mijn buik en elke keer wanneer ik aan de Blind Audition dacht voelde ik die knoop strakker aantrekken. Ik oefenende m’n nummer de héle dag door en kon nog geen film kijken zonder ondertussen minstens drie keer naar m’n piano toe te rennen om mijn nummer nóg een keer te zingen. Ontspannen was het allerminst. Toen ik eindelijk de tijd nam om te kijken welke gedachte me zo deed stressen vond ik hem: “Ze móeten omdraaien!” En natuurlijk alle stressvolle gedachten die bij deze hoorde, namelijk wat het allemaal zou betekenen als de coaches níet zouden draaien; “Ik kan niet zingen”, “mijn carrière is ten einde”, “niemand zal me ooit nog serieus nemen”, etc, etc, etc.

Na enige reflectie kwam ik tot de conclusie dat het eigenlijk helemaal niet mijn zaak is of er iemand zou omdraaien of niet, dat was namelijk de taak van de coaches. Míjn zaak was het om een geweldig optreden neer te zetten en er zoveel mogelijk van te genieten. Toen ik me niet meer druk hoefde te maken met wat de coaches zouden moeten doen voelde ik een enorme druk van mijn schouders afvallen!
“Neda, je mag met me meelopen”, hoorde ik een van de productie medewerkers achter me zeggen. Vlinders fladderden wild door mijn buik. Ik deed het rode dekentje van mij af en liep naar de zijkant van het podium, waar ik zag hoe twee jongens een zwarte vleugel het podium op rolde. Na een seintje van de productie medewerker was het zover. Ik stapte het trappetje op en liep naar de vleugel toe. Ineens leek alles zo onecht. Ik voelde een enorme vreugde en opwinding door me heen gaan. Recht tegenover me, achter de stoelen van de coaches, kon ik mijn twee broers en neefje zien zitten. Hun gezichten glommen van spanning en trots. Ik lachte naar ze en ging zitten achter de piano. Ik nam diep adem en voelde m’n voeten op de vloer. “Wat fijn dat ik die hoge hakken toch nog heb omgeruild voor slippertjes”, dacht ik nog vlug.

Ik sloot mijn ogen. Gedachten waren er niet meer, en na wat leek als een aantal minuten, opende ik mijn ogen weer en begon te zingen.

Video release ‘Will There Ever be a Day’

I made this new video as a prayer for 2015, or actually as a prayer for right now. A prayer for love and unity. A prayer that we no longer stay silent and stand aside and look, but stand up for what we believe is right, from a loving and positive perspective. Let’s all remember the loving spirit we really are, all connected as One, and that we have the power in mind to make this world a better place. This change starts from within, so like Ghandi said; “Be the change you want to see in the world”, be the example, light your inner fire and inspire everyone around you to see their own light as well.  It only take one candle, to lid thousands of other candles…